Het is warm, heel warm.

March 16, 2016

Het is weer over met de koele tijd. Vandaag is het 37°C in de schaduw en het zonnetje brandt onverbiddelijk. Gelukkig waait er wel een briesje, maar dat geeft nauwelijks verkoeling. De warme tijd is begonnen en zal duren tot de regens gaan vallen in juni. Nu wordt het afzien, want je energieniveau daalt, je hebt geen zin meer in eten, alleen maar drinken – liefst zo koel mogelijk.

8 Maart
Zoals in alle ontwikkelingslanden, wordt 8 maart, Internationale Vrouwendag, groots gevierd in Burkina Faso. Alle steden organiseren manifestaties, optochten, modeshows en er worden mooie woorden gesproken over de rechten van de vrouw. Er worden ook ieder jaar speciale doeken geprint waar men dan prachtige jurken van maakt en zelfs overhemden voor de mannen. Dit jaar heeft het landelijke vrouwencomité het goede initiatief genomen om in plaats van doeken in China te laten printen, de lokale textielindustrie, waar veel vrouwen in werken, te ondersteunen door handgeweven doeken te bestellen. Prachtig initiatief, maar weer gebruikelijk rommelig georganiseerd. De doeken waren in no-time uitverkocht en de prijs die op 6.000 FCFA (€9) per doek was gesteld, liep al snel op naar 10.000 FCFA (€15) of meer. De Chinese (lelijke) variant kostte slechts 4.000 FCFA per 3 doeken. Dan is de keuze snel gemaakt!
In Passakongo geen optochten of modeshows, maar wel een dag voor de vrouwen om bij elkaar te komen en te eten en te drinken. Mijn steun en toeverlaat Florence en ik hebben samen met zo’n 10 andere vrouwen industriële hoeveelheden eten gemaakt. Het nieuws dat er bij Haparako gratis eten is, verspreidt zich dan snel en ik denk dat we zo’n beetje alle vrouwen van het dorp te eten en te drinken hebben gegeven. De eersten kwamen zo rond drieën aan en de laatsten gingen pas na middernacht weg. Iedereen met een extra zakje witte rijst, want dat eten de arme dorpelingen maar zelden. Het was zoals gebruikelijk een kakofonie aan geluiden, ruzie over brood en kip, lallende dronken vrouwen, blèrende kinderen en vooral veel gelach en zelfs gedans. Het was weer een mooi feestje, maar de volgende dag was ik wel geradbraakt.

Examen blanc
We lopen tegen het einde van het tweede trimester aan. Nog een week en het is alweer paasvakantie. Meteen na de paasvakantie organiseren we voor de drie examenklassen het zogenaamde “examen blanc”, wat neerkomt op een proefexamen. Het doel ervan is tweeledig: ten eerste weten de leerlingen zo wat ze te wachten staat bij het echte examen in juni en ten tweede geeft het de leraren een mooie indicatie waar nog extra aandacht aan gegeven moet worden in het derde trimester. Ik ben heel benieuwd hoe de leerlingen het er vanaf gaan brengen. We hebben er met z’n allen hard aan getrokken het afgelopen half jaar, om het niveau op te krikken. Tussenuren zijn studie-uren geworden, de leraren hebben, waar nodig, extra oefeningen gemaakt en er zijn zelfs enkele leraren die in de avonduren onbetaald bijles geven. Het is geweldig om te zien hoe de moraal bij de leraren is omgeslagen van “alleen maar komen vanwege je salaris” naar “samenwerken voor het beste resultaat”. Als het “examen blanc” een succes wordt, zal ik ze op een flinke borrel trakteren!

Taal
Het grote probleem hier is de taal. De schooltaal is Frans, maar thuis en met hun vriendjes spreken de leerlingen allemaal hun eigen lokale taal. Hun begrip van de Franse taal is zeer beperkt en als je de vraag niet begrijpt, kun je die ook niet beantwoorden. Ik ben ervan overtuigd dat de leerlingen veel beter zouden presteren wanneer ze les zouden krijgen in hun eigen taal en Frans als vreemde taal erbij zouden doen. Vanaf een zeker niveau, misschien al vanaf de bovenbouw zou dan overgegaan kunnen worden naar Franstalig onderwijs. Ik heb het daar al vaak over gehad met Jean Martin, een goede vriend die in januari minister van onderwijs is geworden. Hij is het helemaal met mij eens, maar om dat voor elkaar te krijgen lijkt me zo goed als onmogelijk.