Het schooljaar 2017-2018

December 8, 2018

Het eerste trimester van het schooljaar 2017-2018 zit er alweer bijna op. Het gaat echter een financieel rampjaar worden, aangezien we weer minder leerlingen hebben op de technische school dan vorig jaar. We zitten nu op een totaal aantal leerlingen van 73 in 5 klassen. Dit is geen probleem voor Haparako alleen – in heel Burkina Faso hebben technische scholen te weinig leerlingen. Het CFP in Nouna, dat een aantal jaren geleden nog 2 klassen civiele techniek en 2 klassen elektrotechniek voor het BEP had, heeft men de afdeling elektrotechniek moeten sluiten bij gebrek aan leerlingen. In Koudougou is het Lycée Techniek de Koudougou helemaal gesloten en ook in Ouagadougou zijn twee technische scholen gesloten. In Bobo-Dioulasso draaien technische scholen op halve kracht en ga zo maar door. Het ministerie van onderwijs zegt technisch onderwijs te willen stimuleren en heeft zich tot taak gesteld het percentage examenkandidaten van 4,3% nu naar 16% in 2020 te laten stijgen. Hoe ze dat voor elkaar willen krijgen blijft voorlopig nog een raadsel.
Op het Lycée Privé Haparako, voor algemene onderwijs, hebben we dit jaar 79 verdeeld over 7 klassen. Dat lijkt ook niet veel, maar de meeste lesuren worden gedeeld met het technische onderwijs, zodat de kosten minimaal zijn. Het algemene onderwijs subsidieert op die wijze het technische onderwijs.

Het schooljaar is niet alleen wat leerlingenaantallen betreft slecht begonnen, ook wat de sfeer in onderwijsland in Burkina betreft is het abominabel. Op de universiteiten staken de docenten al vanaf het begin van het jaar en krijgen de studenten dus geen les. Twee weken geleden zijn ook de docenten op de middelbare scholen in staking gegaan. Het ministerie is druk doende allerlei reorganisaties terug te draaien die onwerkbaar bleken (zie ook mijn blog “Het continuum” van nov 2016) en dat verhoogt de tevredenheid onder de leerkrachten natuurlijk niet. Daarnaast probeert het ministerie ook orde op zaken te stellen voor wat de overuren betreft. Er zijn duizenden docenten die slechts voor enkele uren aan een openbare school verbonden zijn en die de overige uren bijbeunen op andere openbare scholen waar een lerarentekort is. Die extra uren worden per uur betaalt en zodoende hebben die docenten wel drie tot vier salarissen per maand. Tja, als het ministerie dat af gaat schaffen dan worden die docenten uiteraard niet blij en gaan dan maar staken. Om de jeugdwerkeloosheid aan te pakken heeft de regering in het begin van het jaar 10.000 jongeren aangesteld om op openbare scholen te helpen als onderwijshulp. Deze jongeren zijn wel op hun scholen en werken ook, maar hebben nog geen cent aan salaris ontvangen omdat het daarvoor bestemde budget wel toegezegd is door donorlanden, maar nog niet overgemaakt.

Het vervelende van dat staken is dat ook de privéscholen gedwongen worden om geen les te geven. Het zijn niet zozeer de docenten zelf die dat veroorzaken, maar de leerlingen. Gisteren kwamen bij ons de leerlingen van de openbare middelbare school van Passakongo langs om onze leerlingen uit de klassen te halen. Wij hebben deze week proefwerkweek en onze leerlingen wilden helemaal niet naar huis, want ze hebben hard gestudeerd voor hun proefwerken en willen een goed cijfer halen. Daar de docenten op de openbare scholen geen proefwerken geven, hebben die leerlingen geen rapport voor het eerste trimester. Als onze leerlingen wel een rapport krijgen, dan wekt dat jaloezie en afgunst op en dus werd bij ons de proefwerkweek verstoord. Met bruut geweld werden onze leerlingen uit hun klassen gejaagd en toen enkele klassen de deuren van binnen afsloten, werd er met stenen gegooid. Het leek wel oorlog. Uiteindelijk heb ik de veiligheidsdienst erbij moeten halen, want de gemoederen werden zo verhit dat er zomaar bloed zou kunnen vloeien. Gelukkig kwam de veiligheidsdienst snel met veel machtsvertoon – acht ME’ers achter in een pick-up truck kwamen met een rotsnelheid het schoolterrein op geracet. Gelukkig wisten twee van die ME’ers de leerlingen van de openbare school met woorden te kalmeren en was de rust na een half uurtje wedergekeerd. Toen was echter de concentratie bij onze leerlingen verdwenen en ging iedereen toch maar naar huis. We halen de dag van gisteren volgende week wel in, maar het gooit ons hele programma om.
In Dédougou hebben de leerlingen van de openbare scholen ook alle privéscholen weten te sluiten. Enkele privéscholen zijn, net als wij, vandaag weer gewoon aan werk gegaan, maar laten hun leerlingen niet in schooluniform komen, omdat ze dan herkenbaar zijn en op weg naar school aangevallen kunnen worden. Het is toch weer wonderlijk hoe een klein groepje raddraaiers het hele onderwijs in een land lam kan leggen. Als het nog even zo doorgaat is het hele schooljaar naar de knoppen – in ieder geval op alle openbare scholen. Voor de universiteiten geldt dat feitelijk al.

Sponsor Haparako gratis en doe uw aankopen via:
https://www.sponsorkliks.com/products/shops.php?club=6145