Nieuws
Het Vrouw- en Kindcentrum
Het is zover! In februari 2009 zijn we begonnen met de bouw van het vrouw- en kindcentrum. Een lang gekoesterde wens is daarmee in vervulling gegaan.
In het vrouw- en kindcentrum kunnen vrouwen een vakopleiding volgen, zoals naai- en weeflessen, en ze kunnen daar ook garen kleuren en stoffen bedrukken. Ook wordt er een ruimte gebouwd voor het pekelen en drogen van vlees, groente en fruit en er komt een imkerij. De producten zullen op de plaatselijke markt worden verkocht. Na voltooiing van hun opleiding krijgen de vrouwen steun in de vorm van gereedschap en/of een minikrediet om een eigen onderneminkje te starten. Er is bovendien een ruimte gepland voor het houden van vergaderingen van vrouwengroepen en voorlichtingsbijeenkomsten (bijvoorbeeld over gezondheidszorg).
Last but not least, is er een fors aantal vierkante meters voor een crèche met speel- en slaapruimte gepland. Hierin ontvangen jonge kinderen onderwijs op het niveau van de groepen 1 en 2 van wat in ons land de basisschool heet. Naast de crèche wordt een externe, hygiënische kookruimte gerealiseerd.
In 2008 hebben we op deze pagina melding gemaakt van de samenwerking tussen stichting Háparako en stichting Kinderen in Koubri (www.kindereninkoubri.nl). In januari 2008 hebben beide stichtingen een gezamenlijk projectplan ingediend bij Wilde Ganzen voor de bouw van het vrouw- en kindcentrum en voor het equiperen van het boorgat dat eind 2007 geboord is. In april 2008 heeft Wilde Ganzen dit plan goedgekeurd en in mei 2008 is een bedrag van ruim 40.000 euro overgemaakt op de bankrekening van Fondation Haparako, de Afrikaanse dochterorganisatie van Stichting Háparako.
Voortgang
In mei is de bevolking op het platteland bezig de velden voor te bereiden voor de regentijd; er moeten nieuwe velden aangelegd worden en schoongemaakt. Als in juni dan de regens beginnen wordt er gezaaid en verblijft de hele familie door de week op de velden. Alleen op zondag komt een deel van de familie, meestal de man, terug naar het dorp om boodschappen te doen.
Omdat zowel de instructeurs als de leerlingen niet beschikbaar waren, was het niet mogelijk om in mei 2008, na het ontvangen van het geld van Wilde Ganzen, meteen met de bouw van het vrouw- en kindcentrum te beginnen. In overleg met stichting Kinderen in Koubri en Wilde Ganzen is toen besloten om de bouwwerkzaamheden over de oogsttijd heen te tillen. Half januari 2009 is Sigrun weer voor een paar maanden naar Burkina Faso geweest en in februari is de eerste steen gelegd.
De bouw wordt uitgevoerd door acht leerling-metselaars onder supervisie van twee geroutineerde instructeurs. De instructeurs zijn oude bekenden van Haparako en hebben al ruim dertig leerlingen opgeleid. De leerlingen komen deze keer uit verschillende dorpen; twee uit beide wijken van Parako, twee uit Massala dat twee km ten noorden ligt, een uit Samakuy en een uit Hapirikuy, twee dorpjes ten zuiden van Parako.
Er is begonnen met het hoofdgebouw waar de ateliers en vergaderruimte zich zullen bevinden. Na voltooiing van het hoofdgebouw zal het kinderdagverblijf worden gebouwd. Begin 2010 zal alles voltooid zijn en kunnen we beginnen met het rekruteren van de instructrices en leerlingen.
Het equiperen van het boorgat houdt in dat er een watertoren gebouwd moet worden en een pomp aangeschaft en geïnstalleerd. Dit werk wordt uitbesteed aan een gespecialiseerd bedrijf. Voor de bevolking die rondom het projectterrein woont wordt een waterpunt gebouwd waar de mensen water kunnen oppompen met één druk op de knop.
Foto’s >>Cashewbomen
Háparako is in het najaar van 2006 een landelijke actie gestart om cashewbomen te adopteren of cadeau te doen aan een vriend(in) of familielid. Voor deze actie is een speciale website gebouwd, www.cash4cashu.nl. Met het geld willen we in eerste instantie 4000 cashewbomen planten. Mochten de eerste 4000 bomen een succes worden, dan breiden we de plantage verder uit.
Met het planten van cashewbomen dragen we bij aan het tegengaan van de ontbossing in het projectgebied en tot CO2 reductie. Het allerbelangrijkste is echter dat we voor de verwerking van de cashewnoten ongeveer 200 vrouwen aan een vaste baan en daarmee aan een vast inkomen kunnen helpen. Voor ongeletterde plattelandsvrouwen is het uitermate moeilijk, zo niet onmogelijk, om aan betaald werk te komen. Wanneer we ze echter dat werk wel kunnen geven, kunnen ze in hun eigen inkomen voorzien en worden daarmee onafhankelijk van giften of andere hulp van derden. Wanneer de welvaart en het welzijn van de moeders toenemen, nemen die van haar kinderen eveneens toe.
In Burkina Faso bestaat nu nog geen cashewverwerkingsbedrijf. De beperkte hoeveelheid cashewnoten die nu geoogst wordt, wordt naar India of Benin geëxporteerd. De verwerking van cashewnoten bestaat uit het roosteren, schillen, wassen en drogen en ontvellen van de ruwe noten. Pas na dit proces zijn de noten eetbaar. De verwerking is een arbeidsintensief proces, waardoor we veel vrouwen een betaalde baan kunnen bieden. Automatisering van het verwerkingsproces is daarom voor ons geen optie. Drie tot vier jaar na het planten draagt een cashewboom zijn eerste vruchten. Pas na vijf tot zeven jaar is de boom in volle productie en kan dan 15-30 kilogram cashewnoten opleveren. Een cashewboom kan tot 100 jaar oud worden en blijft zeker 75 jaar productief. Wanneer we de verwerking in Burkina Faso van de grond kunnen krijgen en de opbrengst te groot wordt voor de locale markt, is export een optie. Door een kant-en-klaar product te exporteren in plaats van het ruwe, krijgt ook de centrale overheid meer exportinkomsten. Een win-win situatie dus.
Voortgang
Vlak voor de regenperiode van 2007 zijn de eerste 1200 boompjes gepland. Sinds het najaar van 2007 staat er een wachthuisje en een speciale wacht zorgt ervoor dat er geen beesten door de plantage lopen. De regentijd van 2007 was een slechte. De regens begonnen veel te laat en hielden er te vroeg mee op. Hierdoor is een groot deel van de oogst in Burkina Faso verloren gegaan. Ook voor onze cashewbomen was de tijd te kort om goed aan te slaan. Helaas zijn om die reden bijna alle boompjes doodgegaan.
Begin 2008 is de wacht vervangen door Sama Zacharia die drie jaar lang op een landbouwkundig leer- en werktraject heeft gezeten. Zacharia heeft in het voorjaar van 2008 zelf 500 boompjes opgekweekt uit nootjes en die zijn vlak voor de regentijd van 2008 gepland. Zacharia is een zeer toegewijde wacht die samen met zijn vrouw de boompjes irrigeert en verzorgt. Er worden ieder jaar ongeveer 500 boompjes geplant. Er staan er nu ongeveer 2000, waarvan de eersten afgelopen jaar al vrucht begonnen te dragen.
Foto’s >>