Geschiedenis > Waarom?
Ze willen wel, maar er is niks
Burkina Faso is een van de armste landen ter wereld, met een gemiddeld jaarinkomen van 240 dollar per jaar. Dit is een gemiddeld bedrag, want er zijn grote verschillen tussen de steden en het platteland. Ook tussen de verschillende regio’s in het land zijn er verschillen in ontwikkeling en inkomen waar te nemen. De Boucle du Mouhoun, in het noordwesten van Burkina Faso, is een van de minst ontwikkelde delen van het land. De bevolking bestaat voor 90% uit boeren. Het analfabetisme is er in grote delen boven de 75% en hoger of technisch onderwijs is helemaal niet voorhanden. Door gebrek aan industrie is de werkeloosheid zeer hoog. De bevolking wil wel werken, maar er zijn geen mogelijkheden.
In Burkina Faso is de man de kostwinner van het gezin. Dat wil echter niet zeggen dat daarin voor de vrouw geen rol is weggelegd. Integendeel, vrouwen werken misschien nog wel harder dan mannen voor het welzijn van het gezin en de familie. Water halen, brandhout zoeken, het huishouden, de kinderen en de inwonende familieleden (vaak ouders) verzorgen, zijn maar een paar taken die de vrouwen ten deel vallen. Hielpen de vrouwen vroeger alleen mee tijdens de zaaitijd en het oogsten, tegenwoordig zijn ze bij het hele proces van de zelfvoorzienende landbouw betrokken. Daarnaast probeert het merendeel van de vrouwen activiteiten te ontplooien die geld opleveren, dat ze volgens de traditie voor zichzelf mogen houden, maar merendeels in het gezin stoppen. Het schaarse geld wordt vooral besteed aan schoolgeld en de aanschaf van schoolboeken voor de talloze kinderen. Naast wat kleinschalige tuinbouw is de enige manier voor vrouwen om wat geld te verdienen het brouwen van lokaal bier, de zogenaamde dolo.
